به گزارش روابط عمومی بیمارستان فارابی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در شرایط کنونی جامعه که پیچیدگی‌های زندگی مدرن و فشارها و بحران‌های محیطی می‌تواند امنیت روانی خانواده‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد، توجه به دنیای درونی کودکان اهمیتی دوچندان یافته است. با تغییر سبک زندگی و افزایش اشتغال والدین به ویژه مادران در مقایسه با نسل‌های گذشته، فرصت برای تعاملات عمیق عاطفی میان والدین و فرزندان محدودتر شده است که این موضوع، ضرورت جایگزینی آموزش‌های اصولی و مهارت‌محور را بیش از پیش نمایان می‌سازد. در چنین فضایی، آموزش شناخت و مدیریت هیجانات، نه یک فعالیت جانبی، بلکه ابزاری بنیادین برای تاب‌آوری نسل آینده در مواجهه با چالش‌ها محسوب می‌شود.

به مناسبت روز جهانی کودک، واحدهای آموزش سلامت و سلامت روان بیمارستان فارابی با هدف ارتقای آگاهی نسبت به این مفاهیم، اقدام به نمایش انیمیشن «درون و بیرون 1» (Inside Out 1) برای کارکنان و فرزندان آنان کردند. در حاشیه این برنامه که با رویکرد توجه به سلامت روان کودکان در کنار سلامت جسمی برگزار شد، دکتر فاطمه پسندیده نیا، روان‌شناس و مسئول سلامت روان بیمارستان فارابی، با تحلیل محتوای این اثر، نکاتی کاربردی را در باب مهارت‌های هیجانی ارائه کرد که در ادامه آن را می خوانید.

آشنایی با دنیای احساسات؛ نقش شخصیت‌های انیمیشن

«انیمیشن "درون و بیرون" داستان رایلی و احساسات مختلف اوست. احساساتی که هرکدام تلاش می‌کنند به او کمک کنند تا با اتفاق‌های زندگی روبه‌رو شود.

در این داستان می‌بینیم که شادی، غم، خشم، ترس و چِندش هرکدام نقش خاصی دارند. برای مثال، ترس می‌تواند ما را از خطر دور کند، خشم به ما نشان می‌دهد که از چیزی ناراحت یا عصبانی شده‌ایم، غم به ما کمک می‌کند وقتی اتفاق سختی افتاده احساسمان را نشان دهیم و از دیگران کمک بگیریم و شادی باعث می‌شود لحظه‌های خوب زندگی را تجربه کنیم.»

پذیرش هیجانات؛ چرا هیچ احساسی بد نیست؟

«یکی از مهم‌ترین پیام‌های این انیمیشن این است که همه احساس‌ها مهم هستند و هرکدام می‌توانند به ما کمک کنند. شادی، غم، خشم، ترس و چندش هرکدام نقشی دارند و هیچ احساسی به‌تنهایی «بد» نیست. مهم این است که احساس خود را بشناسیم و یاد بگیریم با آن به شیوه‌ای درست رفتار کنیم.

مثلاً وقتی عصبانی هستیم، لازم نیست همان لحظه هر کاری که به ذهنمان می‌رسد انجام دهیم یا با دیگران بد صحبت کنیم. می‌توانیم کمی مکث کنیم، به چیزی که ناراحتمان کرده فکر کنیم و بعد درباره آن با یک بزرگسال قابل اعتماد صحبت کنیم.

همچنین وقتی غمگین هستیم، لازم نیست همیشه وانمود کنیم که خوشحالیم. می‌توانیم درباره ناراحتی‌مان با پدر و مادر، معلم یا فردی که به او اعتماد داریم صحبت کنیم. همان‌طور که در انیمیشن می‌بینیم، گاهی نشان دادن غم و کمک گرفتن از دیگران، خودش می‌تواند باعث شود احساس بهتری پیدا کنیم.»

سواد هیجانی؛ گامی به سوی خودکنترلی

«انیمیشن "درون و بیرون" به کودکان یاد می‌دهد که شناخت احساس‌ها، اولین قدم برای مدیریت آن هاست. ما نمی‌توانیم جلوی آمدن همه احساس‌ها را بگیریم، اما می‌توانیم یاد بگیریم آنها را بشناسیم، درباره‌شان حرف بزنیم و رفتار مناسبی انتخاب کنیم.

در پایان، شاید بتوانیم از رایلی این پیام مهم را یاد بگیریم؛ همه احساسات ما مهم هستند. احساسات به ما پیام می‌دهند، اما این ما هستیم که انتخاب می‌کنیم چه رفتاری داشته باشیم.»