به گزارش روابط عمومی بیمارستان فارابی دانشگاه علوم پزشکی تهران، نگاه سطحی به برپایی ایستگاه‌های سلامت در مناسبت‌های بهداشتی، گاهی این تصور را ایجاد می‌کند که این اقدامات صرفا برای رفع تکلیف یا ارائه آمار عملکرد برپا شده‌اند. با بررسی آمارهای جهانی و ملی ابتلا به پرفشاری خون و دیابت، اهمیت این پایگاه‌های موقت به روشنی مشخص می‌شود. شناسایی حتی یک فرد مبتلا در این ایستگاه‌ها، به دلیل ماهیت وراثتی این بیماری‌ها، زنگ خطری آگاه‌کننده برای یک خانواده کامل است و می‌تواند مسیر خودمراقبتی آن‌ها را تغییر دهد.

تغییر نقش بیمار به «سفیر سلامت»

در شرایطی که چالش‌های اقتصادی ممکن است پیگیری درمان را از اولویت خانواده‌ها خارج کند، خدمات رایگان و در دسترس غربالگری، خط اول تحقق شعار «پیشگیری بهتر از درمان» به شمار می‌رود. فردی که در این ایستگاه‌ها شناسایی و برای کنترل بیماری ارجاع داده می‌شود، با آگاه کردن اطرافیان خود، به یک حلقه واسط میان نظام سلامت و جامعه تبدیل شده و نقش سفیر سلامت را ایفا می‌کند. این روند پیشگیرانه، هزینه‌های سنگین جراحی و بستری را به شدت کاهش داده و منابع مالی حفظ شده را برای توسعه زیرساخت‌های دیگر نظام سلامت آزاد می‌کند.

مراقبت یکپارچه؛ از غربالگری در سطح شهر تا ارتقای سلامت روان

فعالیت‌های هفته سلامت امسال واحد آموزش سلامت بیمارستان فارابی، تنها به پایش جسمی محدود نبود. استقرار مشاوران تغذیه و روان‌شناس برای ارائه راهکارهای پیشگیری از اضطراب در کنار ایستگاه غربالگری بیمارستان، نشان‌دهنده توجه علمی به ابعاد روانی سلامت است. هم‌زمان، گسترش این خدمات به سطح جامعه با برپایی پایگاه پایش سلامت و توزیع محتوای آموزشی در مسجد کمیل پارک رازی، الگویی از مسئولیت‌پذیری اجتماعی نهادهای درمانی را به نمایش گذاشت. این رویکرد ساختاریافته یادآور اردوهای جهادی چشم‌پزشکی بیمارستان فارابی است که در آن، شناسایی بیماری‌های ژنتیکی مانند قوز قرنیه، به غربالگری کل اعضای خانواده بیمار منجر می‌شود.

استمرار و جایابی هوشمندانه این ایستگاه‌های کم‌هزینه و ساده، می‌تواند تاثیر عمیقی بر روند ارجاع زودهنگام بیماران و ارتقای سطح سلامت خانواده‌ها بگذارد. چنین اقداماتی، رویکرد نظام بهداشت و درمان را از انتظار منفعلانه برای مراجعه بیمار، به جستجوی فعالانه و پیشگیری در بطن جامعه ارتقا می‌دهد. پس نتیجه می گیریم که نباید برپایی این گونه برنامه های مرتبط با سلامتی عمومی در محیط های درمانی را ساده انگاری کنیم.