بیمارستان فارابی

رئیس دانشکده پزشکی در پیامی درگذشت دکتر هرمز شمس استاد پیشکسوت چشم پزشکی را تسلیت گفت.

جامعه چشم‌پزشکی ایران در سوگ درگذشت پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت و فرزند خلف پروفسور محمدقلی شمس، بنیان‌گذار بیمارستان فارابی نشست. او که زندگی خود را وقف خدمت به مردم و آموزش دانشجویان کرده بود، در ۸۷ سالگی چشم از جهان فروبست. زندگی او نمادی از تعهد، اخلاق حرفه‌ای و ساده‌زیستی بود که هرگز از نام و نفوذ پدرش استفاده نکرد و همواره خود را وقف جامعه علمی و درمانی کشور کرد.

دکتر سید رضا رئیس کرمی، در پیامی درگذشت دکتر هرمز شمس استاد پیشکسوت چشم پزشکی دانشگاه را تسلیت گفت.

مریم صباغی، مدیر پرستاری بیمارستان فارابی در پیامی به نمایندگی از گروه پرستاری این بیمارستان، درگذشت پروفسور هرمز شمس را به اساتید، چشم پزشکان و کارکنان این مرکز تسلیت گفت.

علیرضا طاهری زاده، مدیر بیمارستان فارابی در پیامی درگذشت پروفسور هرمز شمس، عضو پیشکسوت گروه چشم پزشکی این بیمارستان را به جامعه چشم پزشکی کشور و اساتید و کارکنان بیمارستان تسلیت گفت.

دکتر مهدی خداپرست زواره، مدیر گروه بیماری‌های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران، در پیامی درگذشت پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت و معلم اخلاق را تسلیت گفت.

دکتر قاسم فخرایی، رئیس بیمارستان فارابی در پیامی درگذشت پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران و بیمارستان فارابی را تسلیت گفت.

جامعه چشم‌پزشکی کشور در سوگ درگذشت پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت چشم‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و فرزند خلف پروفسور محمدقلی شمس، بنیانگذار بیمارستان فارابی، نشست. او که پس از سال‌ها خدمت ارزنده به جامعه علمی و درمانی ایران در سن ۸۷ سالگی درگذشت، همواره بر اخلاق حرفه‌ای و ساده‌زیستی تأکید داشت و زندگی خود را وقف خدمت به بیماران، آموزش دانشجویان و ارتقای چشم‌پزشکی ایران کرد.

به مناسبت روز ملی تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی، زهرا مددی، مسئول واحد مددکاری بیمارستان فارابی، یکی از خاطرات خود در قالب داستانی کوتاه از جوانی کم‌برخوردار را روایت می‌کند که با مشکل بینایی و انبوهی از ناامیدی روبه‌رو بود. این روایت، که گوشه‌ای از خدمات بی‌منت خیرین سلامت در بیمارستان فارابی است، نشان می‌دهد چگونه تأمین هزینه‌های درمان برای یک جوان، نه‌تنها دید او را بازگرداند، بلکه مسیر زندگی‌اش را تغییر داد و امید را به او هدیه کرد. این داستان تأکیدی است بر نقش حیاتی خیرین در نظام سلامت و حمایت آنان از بیماران نیازمند و خانواده های آنان.

در روزهای جنگ تحمیلی 12 روزه، بیمارستان فارابی مانند بسیاری از مراکز درمانی، میزبان مجروحانی بود که از تجاوزهای دشمن آسیب دیده بودند. فاطمه گلی، پرستار واحد آموزش و پیگیری بیمار این بیمارستان، با مرور خاطرات آن دوران، از چالش‌های عاطفی و حرفه‌ای خود در هنگام صحبت با مجروحان، از جمله نظامیان و غیرنظامیان، سخن می‌گوید. او تأکید دارد که تبعات این مجروحیت‌ها گاهی فراتر از آسیب‌های جسمی بوده و مشکلات روحی و روانی تلخی را برای بیماران به همراه داشته است.