دریافت نوبت
متن مورد نظر خود را جستجو کنید

دکتر پرویز باشی زاده فخاردکتر پرویز باشی‌زاده فخار

دکتر پرویز باشی‌زاده فخار در ۱۲ بهمن‌ماه ۱۳۱۲، هم‌زمان با طنین اذان در شهر مقدس مشهد، در خانواده‌ای فرهیخته چشم به جهان گشود. او دومین فرزند خانواده بود و تا پایان دوران دبیرستان، همواره در کنار تحصیل، به پدرش که صاحب یک کوره آجرپزی بود، یاری می‌رساند.

تحصیلات و ورود به عرصه پزشکی

عشق به آموختن و علاقه وافر به رشته پزشکی باعث شد تا وی پس از اتمام دبیرستان، به همراه دوست دوران کودکی‌اش وارد دانشکده پزشکی مشهد شود. دکتر فخار در سال ۱۳۴۳ با موفقیت در آزمون تخصصی چشم‌پزشکی، به بیمارستان فارابی راه یافت. در آن دوران، آموزش‌ها به دو بخش تقسیم می‌شد؛ در نوبت عصر در دانشکده پزشکی تحت نظارت اساتید بزرگی چون دکتر شمسا، دکتر آرمین و دکتر شفا و در نوبت صبح در بیمارستان فارابی تحت آموزش اساتید برجسته‌ای نظیر پروفسور شمس، دکتر پیروز، دکتر همایون، دکتر قوام صدوقی و دکتر لشکری. ایشان بخش عمده‌ای از دوره تخصصی خود را در درمانگاه شماره ۳ (اورژانس چشم) به عنوان دستیار دکتر پیروز و پروفسور شمس گذراند و تجربیات گران‌بهایی اندوخت.

آغاز طبابت و مبارزه با بیماری تراخم

در سال ۱۳۴۶، دکتر فخار دوره سپاه بهداشت (سربازی) خود را در شهر دزفول آغاز کرد و به همراه همسر و فرزندش در آنجا ساکن شد. در آن برهه زمانی، بیماری «تراخم» و عوارض آن مانند تریشیازیس، عامل اصلی نابینایی در منطقه بود. طبابت مستقل وی از ویزیت و درمان تخصصی این بیماران در بیمارستان دزفول آغاز شد. نقش فعال و مؤثر او در کنترل این بیماری باعث شد تا در روزهای پایانی خدمت، دعوت‌نامه‌ای رسمی از سوی پروفسور شمس (رئیس وقت گروه) برای بازگشت و اشتغال در بیمارستان فارابی دریافت کند.

بازگشت به فارابی و درخشش در جراحی‌های چشم

دکتر پرویز باشی زاده فخارپس از بازگشت به بیمارستان فارابی، وی تا زمان بازنشستگی در بخش اورژانس چشم به درمان بیماران پرداخت. در دورانی که تجهیزات پیشرفته امروزی (مانند نور سرد و تکنیک‌های نوین ویترکتومی) هنوز رایج نبود، دکتر فخار با مهارت بالا و استفاده از مگنت‌های الکترومغناطیسی بزرگ، در زمینه جراحی و خارج کردن اجسام خارجی داخل چشمی شهرت فراوانی یافت؛ به طوری که بیماران از دورترین نقاط کشور برای درمان به ایشان مراجعه می‌کردند.

دوران مدیریت و خدمات ارزنده در دوران دفاع مقدس

دکتر فخار از سال 1360 تا 1366 ریاست بیمارستان فارابی را بر عهده داشت. علی‌رغم مسئولیت سنگین مدیریت، او انسانی بسیار فروتن، ساده‌زیست و مهربان بود. در دوران جنگ تحمیلی، بیمارستان فارابی تحت مدیریت ایشان به یکی از پایگاه‌های اصلی درمان مجروحان جنگی، به ویژه مصدومان بمباران‌های شیمیایی تبدیل شد. با درایت دکتر فخار، فشار مضاعف ناشی از پذیرش مجروحان باعث تعطیلی درمانگاه‌ها نشد و خدمات‌رسانی به مردم عادی نیز با قوت ادامه یافت. همچنین، وی در سال‌های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۶ روزهای متمادی را در جبهه‌های اهواز و ارومیه به درمان مجروحان اختصاص داد.

ویژگی‌های اخلاقی و بازنشستگی

صداقت کاری و امانت‌داری از بارزترین صفات اخلاقی ایشان است. همکاران وی گواهی می‌دهند که دکتر فخار در غیاب اساتید دیگر، مطب و امور درمانی بیماران آن‌ها را با نهایت دقت و بدون هیچ‌گونه چشم‌داشتی اداره می‌کرد. او مدیری بود که هرگز غرور ریاست نداشت و همواره حامی و راهنمای رزیدنت‌های جوان‌تر بود.

دکتر پرویز باشی‌زاده فخار در سال ۱۳۷۸ از بخش دولتی بازنشسته شد، اما فعالیت خود را در بخش خصوصی ادامه داد تا همچنان گنجینه دانش و مهارت خود را در اختیار هم‌وطنان قرار دهد. سیمای مهربان، آرامش طبع و چشمان همیشه خندان او، یادگاری ماندگار در ذهن تمامی همکاران، دانشجویان و بیماران بیمارستان فارابی است.

 

 

لیست اخبار صفحه :2
روایتی از زندگی دکتر بهزاد دماری؛ میراثی جاودانه در عرصه پزشکی اجتماعی
گزارش تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران

روایتی از زندگی دکتر بهزاد دماری؛ میراثی جاودانه در عرصه پزشکی اجتماعی

این فیلم مستند که به مناسبت افتتاح مرکز تحقیقات دماری در چشم پزشکی جامعه محور در بیمارستان فارابی، تهیه شده، زندگی شادروان دکتر بهزاد دماری، دانشیار گروه پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی تهران را در پنج فصل از زبان خانواده، همکاران و شاگردانش به تصویر کشیده است.

پروفسور هرمز و من؛ نامه ای از شاگرد به استاد
مراسم چهلمین روز درگذشت پروفسور شمس برگزار شد

پروفسور هرمز و من؛ نامه ای از شاگرد به استاد

دکتر سید فرزاد محمدی، استاد گروه بیماری‌های چشم و رئیس مرکز تحقیقات چشم‌پزشکی ترجمانی این دانشگاه، به مناسبت چهلمین روز درگذشت پروفسور هرمز شمس، در دلنوشته‌ای تأثیرگذار، به ویژگی‌های منحصربه‌فرد این استاد فقید پرداخت.

پروفسور هرمز شمس، الگوی ماندگار انسانیت و فروتنی برای نسل‌های آتی چشم‌پزشکی
در مراسم یادبود استاد فقید بیمارستان فارابی مطرح شد

پروفسور هرمز شمس، الگوی ماندگار انسانیت و فروتنی برای نسل‌های آتی چشم‌پزشکی

در مراسم بزرگداشت چهلمین روز درگذشت زنده‌یاد پروفسور هرمز شمس، دکتر علیرضا لاشیئی، استاد پیشکسوت بیمارستان فارابی، ضمن یادآوری چهار دهه همکاری با وی، از نیکی، انسانیت و فروتنی بی‌نظیر آن استاد فقید یاد کرد. دکتر لاشیئی رفتار و زندگی درویش‌مسلک پروفسور شمس (فرزند پروفسور محمدقلی شمس، بنیان‌گذار چشم‌پزشکی مدرن ایران) را نعمتی برای جامعه چشم‌پزشکی و الگویی ماندگار برای نسل‌های آتی دانست. همچنین دکتر محمد ناصر هاشمیان نیز بر منش آرام، ذات پاک و محبت بی‌ریای پروفسور همرمز شمس تأکید کرد.

مراسم یادبود پروفسور هرمز شمس استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شد

مراسم یادبود پروفسور هرمز شمس استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شد

مراسم یادبود و بزرگداشت استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران و بیمارستان فارابی با حضور دکتر سید رضا رئیس کرمی، رئیس دانشگاه، دکتر قاسم فخرائی، رئیس بیمارستان فارابی و جمعی از اساتید و مسئولان این دانشگاه در تالار ابن سینای دانشکده پزشکی برگزار شد.

پیکر پروفسور هرمز شمس در جوار پدر مرحومش آرام گرفت
مراسم خاکسپاری استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی تهران

پیکر پروفسور هرمز شمس در جوار پدر مرحومش آرام گرفت

پیکر پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران و فرزند پروفسور فقید، محمدقلی شمس، بنیانگذار بیمارستان فارابی با حضور دکتر سید حسن قاضی زاده هاشمی، وزیر سابق بهداشت، دکتر قاسم فخرائی، رئیس بیمارستان فارابی و جمعی از اساتید، چشم پزشکان و کارکنان این مرکز، در آرامستان بهشت سکینه (س) کرج و در جوار مزار پدر و مادرش به خاک سپرده شد. پروفسور هرمز شمس جمعه 24 مرداد 1404 در 87 سالگی چشم از جهان فرو بست.

مراسم تشییع پروفسور هرمز شمس در بیمارستان فارابی برگزار شد

مراسم تشییع پروفسور هرمز شمس در بیمارستان فارابی برگزار شد

مراسم یادبود و تشییع پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران و بیمارستان فارابی با حضور رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران، اساتید، مسئولان و کارکنان بیمارستان فارابی در این مرکز برگزار شد. پروفسور هرمز شمس جمعه 24 مرداد 1404 پس از تحمل یک دوره بیماری در 87 سالگی درگذشت و در آرامستان بهشت سکینه (س) کرج به خاک سپرده شد.

پروفسور هرمز شمس درگذشت
فرزند بنیانگذار بیمارستان فارابی که خود را وقف مردم کرد

پروفسور هرمز شمس درگذشت

جامعه چشم‌پزشکی کشور در سوگ درگذشت پروفسور هرمز شمس، استاد پیشکسوت چشم‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و فرزند خلف پروفسور محمدقلی شمس، بنیانگذار بیمارستان فارابی، نشست. او که پس از سال‌ها خدمت ارزنده به جامعه علمی و درمانی ایران در سن ۸۷ سالگی درگذشت، همواره بر اخلاق حرفه‌ای و ساده‌زیستی تأکید داشت و زندگی خود را وقف خدمت به بیماران، آموزش دانشجویان و ارتقای چشم‌پزشکی ایران کرد.

گفت و گو با دکتر پرویز باشی زاده فخار؛ مردمی بودن یکی از وظایف اصلی پزشکان
با پیشکسوتان چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

گفت و گو با دکتر پرویز باشی زاده فخار؛ مردمی بودن یکی از وظایف اصلی پزشکان

دکتر پرویز باشی زاده فخار، استاد پیشکسوت گروه بیماری های چشم دانشگاه علوم پزشکی تهران و رئیس سابق بیمارستان فارابی در گفت و گو با روابط عمومی این مرکز به مردمی بودن پزشکان به ویژه پزشکان جوان تاکید کرد. وی گفت: بسیاری از مراجعه کنندگان به بیمارستان فارابی از اقشار کم برخوردار جامعه هستند و در طول دوران خدمتم در این بیمارستان چشم پزشکان زیادی را دیده ام که همواره مراعات این بیماران را کرده و حتی اگر لازم بود به آن ها کمک نیز می کردند.

دکتر قاسم فخرایی: نبوغ و تلاش استاد سجادیه الگویی برای نسل‌های آینده چشم‌پزشکی
تجلیل از دکتر محمدعلی سجادیه استاد پیشکسوت بیمارستان فارابی

دکتر قاسم فخرایی: نبوغ و تلاش استاد سجادیه الگویی برای نسل‌های آینده چشم‌پزشکی

بیمارستان فارابی میزبان دکتر محمدعلی سجادیه، استاد پیشکسوت و برجسته چشم‌پزشکی کشور بود. دیداری صمیمانه که در آن دکتر قاسم فخرایی، رئیس بیمارستان، ضمن تجلیل از مقام علمی و تلاش‌های بی‌وقفه این استاد، بر اهمیت قدردانی از پیشکسوتان عرصه سلامت و چشم پزشکی تاکید کرد.

تنظیمات پس زمینه